غم
اي بي وفا خدا را با ما سخن مگو هيچ وز بخشش و مدارا با ما سخن مگو هيچ
اين تشنه لب نديدت مشكي و الطفاتي از زمزم گوارا با ما سخن مگو هيچ
اول دلم ربودي آخر زدي عمودي زان پاكي عذارا با ما سخن مگو هيچ
در دشت غم فزاني غم را بجاي ياري از نقد لفظ «يارا» با ما سخن مگو هيچ
سوز و گداز صحرا، ياري رسان غم ها چون خارو سنگ خارا با ما سخن مگو هيچ
كردم گناه و جهلي، دلدامت به سهلي گويد مرا اهورا با ما سخن مگو هيچ
منعم تو نعمت غم شكرش بسي گزارا تا ني شدي خمارا با ما سخن مگو هيچ